Jak działa umysł socjopaty? Jak postrzega on świat?
Dlaczego fascynują nas zdegenerowane umysły? Co takiego jest w psychopatach, że
dla niektórych są pociągający i ciekawi? Co motywuje seryjnych morderców, aby
popełniali kolejne, makabryczne zbrodnie? Jeśli kiedykolwiek zastanawialiście
się nad odpowiedziami na te pytania, Dan Wells i jego debiutancka powieść Nie jestem seryjnym mordercą spieszy z
pomocą.
 |
Dan
Wells Nie jestem seryjnym
mordercą,
tytuł oryginalny:
I Am Not a Serial
Killer,
tłumaczenie:
Maria Makuch,
stron
256, Wydawnictwo
Znak
Emotikon, 2012 |
John Cleaver ma piętnaście lat i nie jest zwyczajnym
nastolatkiem. Mieszka nad domem pogrzebowym na obrzeżach miasta, fascynuje się
martwymi ciałami i seryjnymi mordercami, cierpi na zaburzenia psychiczne, jest
odludkiem. W dzieciństwie lubił znęcać się nad zwierzętami, uwielbia widok
płonącego ognia i często wyobraża sobie morderstwa, które… mógłby popełnić. Bo
w zasadzie mógłby być mordercą. Stara się powstrzymywać swoje przerażające
skłonności i stosować narzucone sobie zasady, aby przynajmniej próbować żyć
normalnie i nie wypuszczać na wolność drzemiącego w nim „Pana Potwora”.
Tymczasem miasteczkiem Clayton wstrząsa fala makabrycznych zbrodni. Młody
socjopata wpada w zachwyt i obsesję – postanawia wytropić seryjnego mordercę i
zrozumieć, dlaczego zabija w taki właśnie sposób.
